خداى شما ( 1 ) يك خداست و آنان كه ايمان نيارند ( 2 ) به روز باز پسين ( 3 ) دلهاى ايشان منكر ( 4 ) است و ايشان متكبّرند . حق است و درست ( 5 ) كه خدا داند آنچه پنهان دارند و آنچه آشكارا دارند ، او دوست ندارد متكبّران را . قوله - عزّ و علا ( 6 ) * ( أَتى أَمْرُ اللَّه ) * ، قتاده گفت : سورت مكّى است الى قوله : وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي اللَّه مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا . . . ( 7 ) ، و بر قول ديگران ( 8 ) اوّل سورت به مكّه فرود آمد ، الى قوله : كُنْ فَيَكُونُ ( 9 ) ، و باقى به مدينه فرود آمد . مجاهد گفت : اوّلش مكّى است و آخر مدنى . شعبى گفت : همه مكّى است ، الَّا ( 10 ) قوله : وَإِنْ عاقَبْتُمْ ( 11 ) . حق تعالى گفت : * ( أَتى أَمْرُ اللَّه ) * ، آمد فرمان خداى . در اين فرمان خلاف كردند : عبد اللَّه عبّاس گفت ، مراد قيامت است و گفت : سبب نزول آيت آن بود كه ، چون خداى تعالى آيت فرستاد ، اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ ( 12 ) ، كافران يك ديگر را گفتند : محمّد مىگويد : قيامت نزديك رسيد اين كه مىكنى ( 13 ) ، دست بدارى ( 14 ) تا بنگريم تا چه خواهد بودن ! چون روزى چند ( 15 ) برآمد اثرى نبود ، با سركار خود شدند و گفتند ( 16 ) : چيزى نمىبينيم ما از اين حديث . خداى تعالى آيت فرستاد كه : اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ ( 17 ) ، بترسيدند و روزى چند مترصّد مىبودند ، چون چيزى نبود گفتند : اى محمّد ! ما اثر نمىبينيم آن را كه مىگفتى ،

--> ( 1 ) . قم خداى است . ( 2 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب : ندارند . ( 3 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب : به قيامت . ( 4 ) . قم : انكار كننده . ( 5 ) . آط ، آب ، آج ، لب : و هراينه . ( 6 ) . جميع نسخه‌ها : تعالى . ( 7 ) . سورهء نحل 16 آيهء 41 . ( 8 ) . قم : ديگر از ، آط ، آب ، آز ، آج ، لب از . ( 9 ) . سورهء نحل 16 آيهء 40 . ( 10 ) . آج ، لب : الى . ( 11 ) . سورهء نحل 16 آيهء 126 . ( 12 ) . سورهء قمر 54 آيهء 1 . ( 13 ) . آط ، آب ، آز : مىگويى ، آج ، لب : مىگوييد . ( 14 ) . آج ، لب : ندارى . ( 15 ) . آج ، لب : روز چند . ( 16 ) . آج ، لب ما . ( 17 ) . سورهء انبيا 21 آيهء 1 .